Bijeenkomst 25 oktober 2011

De voorzitter, Gerrit Hof, opende de avond met een kort welkom, in het bijzonder, aan ons nieuwe lid, Maria Brans. Na enkele bestuurlijke mededelingen, in het bijzonder over de AV-Dag. Overtollig materiaal zal te koop aangeboden worden (o.a. projectietafel voor analoge AV-projectie). Max Joore bedankte iedereen die tijdens zijn ziekte belangstelling en medeleven heeft betoond. Daarna was het de beurt aan Harry Bennink om onze kennis op het gebied van het AV-gebeuren op te frissen. Na een korte uitleg over de indeling van de avond werd voor de koffiepauze eerst de serie “Berlijn Beleven” ,vertoond. Tijdsduur ongeveer 25 minuten. Daarna volgde de bespreking van de details met een beamerprojectie van het programma, dat gebruikt is voor de samenstelling..

De serie is samengesteld met Wings Platinum 4. Er zijn in het programma 3 geluidssporen, 7 beeldsporen, 1 markeerspoor en 1 tekstspoor gebruikt. De geluidsband van de serie is uit 12 verschillende muziekfragmenten samengesteld. Uiteraard van verschillende componisten. De muziekovergangen zijn meestal verborgen achter omgevingsgeluid of de commentaarstem die op geluidsspoor 2 of 3 staan, op deze manier ondervindt de toehoorder er geen hinder van.

Voor het intro was een muziekstuk van een bekend lied gekozen: Marlene Dietrich met “Ich hab noch einen Koffer in Berlin” Het slot van dit lied werd ook gebruikt voor het einde van de serie. Het tijdsbestek van het intro is als volgt ingedeeld:

Na de aanloop eerst 5 sec. muziek van het lied, dan 3 sec. tekst (ich hab noch) en dan verschijnt bij “Einen Koffer”de platenhoes met de naam Marlene Dietrich die na 3 sec weer verdwijnt Na 10 sec bij de liedtekst “Die Sehlichkeiten” komt er een verliefd paar met koffer in beeld. Na dat er weer zo'n 10 sec. verstreken zijn wordt de koffer transparanter en bij de liedtekst “Auf dieser Weise” komen de paarden van de Brandenburger Tor in beeld.
Bij “Dann fahr ich wieder hin” verschijnt er een klassieke autobus en begint het hoofddeel van de serie. Inmiddels is er een tijdsbestek gebruikt van ca. 1.20 min De titel verschijnt dan en gaat de muziek over op een muziekstuk van Brahms andante.
U zult begrijpen dat op deze manier niet de gehele serie uit de doeken gedaan kan worden. Dan word dit verhaal nog ruim 25 keer langer en dat zou neerkomen op ongeveer 15 – 20 pagina's Dus beperken we ons tot een aantal interessante punten. Op een gezellige toeristische manier wandelen we met Harry door deze wereldstad.
Na het intro blijven we nog even bij de Brandenburger Tor waar een mooie vergelijking, in beeld, wordt gemaakt tussen Godin Victoria met haar strijdwagen en het moderne toeristen – vervoer. Maar ook met de Siegessäule en de Fernsehturm geprojecteerd op een onscherpe achtergrond, die langzaam scherp wordt.

De bijzondere dakconstructie aan de buitenkant van het Sony Centre die mooi overgaat in beelden van de binnenzijde. Zo gaat de ene ronding precies over in de volgende ronding. Dan volgt een voorbeeld van de start van het uitzoomen van het beeld bij de inzet van de muziek. De beelden volgen de muziek( draaiing en zoom). Het kunstwerk “Berlin” van twee zijden bekeken en daar tussen een close-up als aanvulling op de gesproken tekst. In dan zien we in de verte de “Gedächtnis Kirche”, waar het verhaal verder loopt op andere muziek (orgelmuziek van Albinoni).

Als we weer buiten staan verandert de muziek en komen er omgevingsgeluiden bij. Om daarna het museum “The Story of Berlin”te bezoeken, met muziekstukken van Ron Boots. Met muziek van Brahms brengen we een bezoek aan het “Holocaust Monument”. Bij de beelden van “de muur” krijgen we een landkaart te zien met een stippellijn. Op die scheidingslijn gaat de kaart uit elkaar in een oostelijk en westelijk deel
(met keyframes). Ook passeren we “Check Point Charley” met in beeld een groot bord “You are Leaving....”. Dit bord komt van een andere foto, is vrijgemaakt en in het beeld van de wachtpost geprojecteerd. De maker vond dat deze beelden bij elkaar hoorden als herinnering aan die tijd. Hierna komen we terecht in een “sightseeing bus”. Het geluid van de bus is in de geluidsband gemixt. De bus is vrijgemaakt en de ruiten van de bus transparant. De bus beweegt in het beeld. Ook het beeld erna beweegt (maar nu van links naar rechts) . Zo komen we bij de Domkerk van Berlijn.

De overgang in de muziek en bepaalde beeldovergangen worden besproken. Een voorbeeld is de beeldovergang vanuit het interieur(koepel) naar de buitenkant van de Dom (ook de koepel).
Door gebruik te maken van de rondingen in de koepel ontstaan mooie en geleidelijk beeldovergangen. Dat geldt ook voor de opnames van de beelden in de rivier. Het beeld is van verschillende standpunten gefotografeerd. Bij overvloeien moeten die keurig in elkaar passen. Dit is gedaan met de zoom-functie en keyframes. Met een ander muziekstuk, waarvan de overgang onder omgevingsgeluid en gesproken tekst valt gaan we naar het grootste paleis van Berlijn, Sloß Charlottenburg.

Ook hier wordt de muziek aan het eind van de scene onder de gesproken tekst gewisseld.
Na een korte wandeling langs o.a rustende mensen maken we een boottocht over de Wannsee. Muziek van Yanni,\ en geluid van de motorboot. De varende boot is vrijgemaakt en beweegt. Zo zien we de Glienicker Brücke, bekend uit de koude oorlog. Daar werden gevangenen uitgewisseld tussen oost en west. Langs een kunstwerk verlaten we de Wannsee. De opening in het kunstwerk is transparant gemaakt. Zo kun je door die opening zien wat er wordt verteld. Daarna brengen we een bezoek aan Potsdam. We worden meegenomen naar het slot Sanssouci en het nieuwe paleis Via het reusachtige park komen we nog in het Holländisches Viertel, gebouwd in opdracht van Frederik Willem I in 1732. Via de Nauener Tor verlaten we Potsdam en komen terug in Berlijn. De beer uit het wapen van Berlijn houdt een oogje in het zeil bij het Rote Rathaus. Hierna zien we dat je met een menselijk figuur als model,grootte van beelden kunt aangeven.(Marx en Engels) en dan stappen we wederom op een rondvaartboot en maken een tocht over de Spree Op deze manier krijg je een andere kijk op Berlijn en om het gevoel van varen te accentueren worden een aantal beelden “gepanned” en “gezoomd”, die vanaf de boot genomen zijn.

Na de boottocht belanden we in het regeringscentrum van Duitsland, de Reichstag. In het nieuwe gedeelte, dat na de hereniging tot stand kwam krijgen we een indruk van de lichtkoepel met de spiraal. We gunnen ons even een blik in de vergaderruimte met de blauwe stoelen, om daarna met Marlene Dietrich afscheid te nemen van deze historische stad, Berlijn.