Bijeenkomst 22 februari 2011

Dinsdagavond 22 februari 2011 opende onze voorzitter, Gerrit Hof deze avond met een welkom. Niet iedereen kon aanwezig zijn, en de meesten hadden een bericht van verhindering doorgegeven. Deze avond stond in het teken van de werkstukken van Bert Siebring, Gerrit Jager en Jan Nieuwland. De series van Ipe Nieborg konden, in verband met technische problemen, helaas niet vertoond worden. Omdat de aansluiting van het geluid niet helemaal volgens plan verliep, werden eerst de huishoudelijke zaken behandeld. Zo zal Arend Veltkamp ons in een korte sessie iets gaan vertellen over het gebruik van dynamische beeldvelden en de voorbereiding voor de AV-Dag van het Noorden 2011 in Meppel vordert gestaag. 

Toen alle apparatuur gereed was werd gestart met de eerste serie van deze avond: Winter in Meppen, gemaakt door Jan Nieuwland. De verrassend vroege inval van de winter afgelopen november/december inspireerde Jan om een rondgang door zijn schitterende woonomgeving (Meppen in Drenthe) te maken en de feiten daarvan vast te leggen in een serie. Het is een prachtige serie geworden met mooie beelden. De serie was aan de lange kant, zodat de kijker minder lang geboeid blijft. Achteraf bleek dat het formaat waarin Jan de serie had vastgelegd anders was dan de instelling van de beamer. Dit leidde tot een stukje beeldverlies waardoor de titel en eindtitel niet volledig zichtbaar werden. Opgemerkt werd dat bij de keuze van de beelden voor een overvloeier er geen snijdende lijnen mogen ontstaan (een enkele keer kwam dit voor, andere beeldkeuze). Zorg ervoor dat tijdens het fotograferen, zeker bij de lage zonnestand in de winter, er geen eigen schaduw in het beeld komt. Ook werd opgemerkt dat de sneeuw niet veel doortekening had. Maak in zo'n geval een belichtingstrapje, om daaruit de juiste camera-instelling vast te stellen. De muziek paste uitstekend bij het landschap. Enkele fragmenten in de muziek gaven de toeschouwer het gevoel dat het einde van de muziek was bereikt. De muziek ebde praktisch helemaal weg. Tot ieders verrassing begon de muziek kort daarna weer. Het muziekstuk was niet geknipt en geplakt, zoals werd gedacht, maar was van origine zo. De klank van de piano was niet mooi, maar na het opnieuw instellen van de bas op de versterker klonk het beter.

Met de volgende serie, Wintervogels, van Gerrit Jager bleven we in het winterse jaargetijde. Gerrit maakte ons met deze serie weer eens duidelijk dat je met oud materiaal (dia's van 30 jaar oud) een prachtige serie kunt maken. De beelden had hij gedigitaliseerd en bewerkt met Photoshop. Met behulp van onze clubgenoot Klaas Hulshof hebben ze er in één dag een prachtige serie van gemaakt. Het fotograferen van de vogels heeft vast veel langer geduurd. We hebben vogels gezien waar we geen eens weet van hadden, maar toch komen ze in ons land voor. De muziekkeuze, een combinatie van twee stukken (goed aan elkaar gekoppeld), was niet voor iedereen 100% geslaagd, maar dat niets af aan de totale waardering.

Bert Siebring liep rond met de gedachte een serie te maken over “Witte Wieven” en wilde daar beeldmateriaal van ruïnes in gebruiken. Als je dan in Oradour komt dan zijn de beelden die je daar maakt eigenlijk niet met die gedachte te combineren, vond hij. Oradour is in de tweede wereldoorlog namelijk getroffen door een wraakactie van het Duitse leger en bijna volledig uitgemoord. Bert maakte van zijn ervaringen daar een aparte serie met de titel: Oradour. Een knap gemaakte serie. Sfeervolle beelden, misschien een beetje contrastrijk door de beelden van de moderne graven. Ook viel het op dat bijvoorbeeld de oude voertuigen nog in zo'n “goed onderhouden” staat verkeerden. Blijkbaar goed geconserveerd en onderhouden. Het was een serie zonder gesproken tekst, maar de gebruikte muziek was in staat om het hele verhaal duidelijk te maken. In het bijzonder, de muziek in het begin van de serie (Tom Habes) pakte je meteen. Het gebruik van “inzoomen” staat nog wel eens ter discussie omdat het vaak te pas en te onpas wordt gebruikt. In deze serie had het echt een functie. Je werd als het ware in het beeld getrokken. Critici vonden wel dat het einde van de serie wat abrupt was.

Daarna nam Bert ons mee naar o.a. Borne, Diepenheim, Twickel, Millingen en Arcen. De tuinen in deze plaatsen vormden de ingrediënten voor zijn serie: Nederlandse tuinen 1 De beelden waren gescande dia's en sommigen vond men te contrastrijk. De muziek was goed opgenomen, maar ook hier had men over de keuze van de muziek geen unanieme mening. Datzelfde gold voor de ingesproken tekst. Goed verhaal, alleen had de stem meer dynamiek kunnen vertonen. Verder werd opgemerkt dat voor de tuinen in Arcen en Millingen één muziekstuk was gebruikt. Neem bij de overgang van de ene tuin naar de andere ook een ander muziekstuk. Dat maakt het voor de kijker begrijpelijker. De tijdsduur van de serie vond men aan de lange kant.

Daarna werden er twee series van Jan Nieuwland vertoond. Met de eerste serie, Tropisch Paradijs, nam hij ons mee naar de Orchideeënhoeve in Luttelgeest. De beelden waren op het doek wat flets. Bij nader onderzoek bleek dat ze op het scherm van de laptop beter waren als op het doek. Dit is een leuk studieobject om uit te zoeken, c.q. tot een iets andere beamer – afstelling te komen. Over de keuze van de muziek waren de meningen verdeeld, vooral de pianomuziek viel niet helemaal in de smaak. De muziek vormde geen echte eenheid met de beelden. En kenners van deze hoeve, met zijn tuinen uit tropische gebieden, misten “het mystieke” in de muziek. Ook werd opgemerkt dat het ontbrak aan een rode draad in de serie. Misschien ontstaat zoiets als je bv. de bloemen zou koppelen aan de landstreken. Anderzijds ontstaat een serie naar het idee van de maker. Wat had hij voor ogen, wat wil hij er mee bereiken (zelf, of met familie ervan genieten of een product om te presenteren in grote zalen met veel publiek). Per slot van rekening, het is en blijft een hobby. De serie Bloemen en Vlinders, werd in dezelfde hoeve gemaakt. Een vlotte serie met de muzikale omlijsting van het lied “Butterfly, my Butterfly” van Danyel Gérard. Uitstekende combinatie van beeld en geluid. Jan heeft met simpele techniek toch prachtige beelden op het doek gezet.

De laatste serie van de avond was van Bert Siebring met de titel: China Festival of Lights. Rond de jaarwisseling van 2009/2010 kon men in het Noorderdierenpark te Emmen genieten van dit spektakel. Bert maakte ons met zijn serie deelgenoot van dit gebeuren. Prachtig gefotografeerd, Sommigen viel het op dat er zo weinig mensen op stonden. Dit kwam niet alleen door de kwaliteit van de fotograaf, maar door de slechte weersomstandigheden trok het festival relatief weinig bezoekers. De zoomfunctie is in deze serie ook goed benut. Met de uitstekende keuze van de muziek, is het een prachtige serie geworden.
Inmiddels was de avond alweer om en dankte de voorzitter iedereen voor zijn inzet en sloot de avond af.

Arie Oostdijck