Bijeenkomst 25 januari 2011

Onze voorzitter, Gerrit Hof, opende met een nieuwjaarswens deze eerste samenkomst in 2011. Helaas kon niet iedereen aanwezig zijn. Deze avond stond in het teken van de werkstukken van Wil Kuiper en de series van onze fotosafari, afgelopen september naar Lauwersoog en Zoutkamp. Tijdens die safari, dat konden we na deze avond vaststellen, was er ontzettend veel gefotografeerd. Maar liefst 10 series waren het resultaat van deze dag. Allemaal rond de 2 minuten lang. Iedereen gaf een korte toelichting op zijn serie, voordat hij getoond werd.

De serie Perire van Arie Oostdijck (muziek Tartini) , gaf een beeld van het vergaan van ijzeren voorwerpen, die hij daar tegenkwam. Bert Siebring liet ons een serie zien met als titel Zoutkamp. Een vlotte serie die een goede indruk gaf van deze plaats.

Ook Bob Eijsberg gaf een goede impressie van deze dag met zijn serie: Fotosafari Zoutkamp/Lauwersoog. Volgens de maker ondervond hij dit keer het ontbreken van inspiratie voor een verhaallijn. Gerrit Hof had zich geconcentreerd op de visserij. Hij presenteerde zijn serie Netwerk. Opvallend is dat er zoveel soorten netten zijn en zoveel verschillende kleuren. Henk van Garrel had weer een andere benadering. Hij vertolkte met zijn serie Van Lauwerszee naar Lauwersmeer, de veranderingen van dit gebied. Vooral de veranderingen in Zoutkamp, kwamen duidelijk naar voren. Ipe Nieborg liet ons genieten van de terugblik op deze dag met zijn serie Zoutkamp. Jan Nieuwland heeft van deze dag een tweeluik gemaakt: Zoutkamp/Lauwersoog, poort naar de Waddenzee Met deze serie kregen we een indruk van de veranderingen in dit gebied maar toch weer anders gebracht als in de voorgaande series. Johan Berghuis bracht zijn serie onder de titel Fotosafari Drentse AV-Groep. Johan vermeldt dat in de eerste minuut(van het totaal) een verhaal is verwerkt, het resterende deel was fantasie. Veel bewerkt met Photoshop en leuk uitgewerkt. De serie Zoutkamp van Max Joore was geïnspireerd door de meerpalen die hij die dag tegenkwam. Hij vertelde er wel bij dat het lang zoeken was geweest. Maar zeker niet zonder succes. De laatste serie was van Rolf De Ruiter met de titel Vis in Zoutkamp en Lauwersoog. De muziekkeuze: tune uit de politieserie Cold Case

Na afloop van de presentatie kreeg iedereen de gelegenheid om zijn opmerkingen te ventileren zoals: Bijzondere ervaring hoe zoveel ogen op verschillende manieren rondkijken op zo'n dag. 

Ik was er die dag ook bij, op hetzelfde tijdstip maar ik heb vanavond meer gezien als op die dag. Volgend jaar zeker weer doen, verrassend wat iedereen doet en ervan maakt. Leuk resultaat. Opvallend hoe sommige mensen worstelen om iets op te lossen ten aanzien van muziek en beeld, anderen doen dat ontzettend gaaf en simpel. Grote verscheidenheid, leuke en goede indruk van Zoutkamp. Zowel de omgeving, maar ook details kwamen goed in beeld. Verbaasd over de creativiteit van sommigen. In een aantal series kwam niet naar voren dat het om Zoutkamp ging (elke vissersplaats had het in die series kunnen zijn). Enkele technische opmerkingen werden er nog geplaatst: zonnekap eraf halen als geflitst wordt met groothoeklens, start van de serie zo programmeren dat deze na ongeveer 2 seconden begint. Tijdens de koffiepauze werd er apparatuur omgewisseld.

Het resterende deel van de avond was ingeruimd voor Will Kuiper. Maar voor de start van de eerste serie, gaf de voorzitter een overzicht van de lopende zaken zoals de AV-Dag van het Noorden 2011, de samenstelling van commissies en de verbeterde beoordeling van de series. Deze avond werd voor elke serie een andere beoordelingsgroep samengesteld één voor het beeld, één voor het geluid en één voor het geheel o.l.v. van een vaste gespreksleider. Op deze wijze hopen we dat iedereen de kans krijgt zijn zegje te zeggen. Voor het beoordelen zijn een aantal criteria vastgelegd.

De eerste serie die Will vertoonde had de titel Arizona, een impressie van een deel van een trektocht door Californië en Arizona in 2008. In dit gedeelte reizen we naar het Nationaal Park Canyon de Chey, het NP Petrified Forest en komen tenslotte aan in het bijzondere Sedona. Voor de start gaf hij even een korte uitleg, met een landkaart, om welk gebied het ging. De serie was in eerste instantie bedoeld als reisregistratie voor de familie met alleen tekst op het doek. Later wordt de serie mogelijk nog ingesproken. De beoordelaars vonden het een indrukwekkende serie. Vooral de immense natuur sprak hen aan. Prachtige fotografie van goede kwaliteit, mooi gewerkt met schaduw en licht, de kleuren van het gesteente kwamen goed tot hun recht, evenals van de bomen Door af en toe een mens in het beeld op te nemen ontstaat er meer perspectief in het beeld, maar het versterkt ook de weidsheid. De beeldovergangen waren erg rustig zodat ze goed op de toeschouwer konden inwerken.Vooral de afwisseling: natuur, (indianen)cultuur, bewoonde wereld en de landkaarten er tussendoor, maakte er een goed geheel van. Wat het geluid betreft: goede wijn behoeft geen krans. Goede overgangen in de muziek bij de wisseling van “blokken”. Muziek en beeld klikten gewoon met elkaar. Het was een schitterend geheel, waar alles in klopte. Het inzoomen van een paar beelden werd minder gewaardeerd doordat er dan tijdelijk onscherpte ontstaat. Dit verschijnsel kan ook samenhangen met de capaciteit van de videokaart. In zo'n geval kan ook een vergroot detail verheldering brengen. Door gebruik te maken van een commentaarstem zou de serie nog meer diepte krijgen, alhoewel het daar niet iedereen mee eens was. Na deze beoordeling waren er nog een paar opmerkingen. Bij de overgang van een aantal blokken werd overgevloeid in een kort donker beeld, wat hogelijk werd gewaardeerd. Waardering voor de doortekening in de donkere gedeeltes van de beelden. Het ontstaan was niet gerealiseerd in Photoshop, maar ter plaatse.

Door gebruik te maken van het histogram van de camera en door meerdere beelden te maken met verschillende belichtingen, hebben tot dit resultaat geleid. De beeldkeuze voor de serie wordt dan ook wat ruimer. Alles gefotografeerd in RAW en JPG. Vooral omdat met RAW meer en betere bewerkingsmogelijkheden uitgevoerd kunnen worden en het later gemakkelijk in JPG omgezet kan worden. De teksten in het beeld zijn gemaakt met de tekstgenerator van Wings Platinum en niet gefotografeerd of gemaakt in Photoshop. Teksten staan onder in het beeld,. In langwerpige zalen en vlakke vloer wordt dit voor veel kijkers onleesbaar. In zo'n geval kan de tekst beter bovenaan staan. Wel komen teksten boven in het beeld iets schreeuweriger over. De witte letters in een licht veld zijn moeilijk te lezen. Maak je de teksten in Photoshop dan kun je om de letters nog een zwart randje maken waardoor ze beter te lezen zijn. Tijdens deze discussie bleek er meningsverschil te bestaan over gesproken of schriftelijk commentaar. Met schriftelijk commentaar gaat niets van de muziek verloren, terwijl bij mondeling commentaar de concentratie van de kijker op het beeld sterker is. In het eerste deel (indianen) zaten een aantal horizon-sprongen, die simpel verbeterd kunnen worden. Ook de overgangen op de indianenmuziek in het begin kan verfijnd worden. Overgang van muziekdeel II naar III paste net niet bij de beelden.

Na de keuze van de volgende drie beoordelaars, kon gestart worden met de tweede serie, National Park Lassen Volcanic. Net als het vorige gebied, in 2008 door de familie Kuiper bezocht. Een minder druk bezocht gebied, maar wel boeiend door het vulkanische karakter. Het oordeel over deze serie was eensluidend. De beelden waren prachtig. Dat gold ook voor de muziek. Door de grandioze synchronisatie van beeld en geluid vormde het een sterk majestueus geheel. Onze globetrotters hadden toch nog enkele interessante vragen aan de maker. Voor trials staat een bepaalde tijdsduur. Voor het fotograferen moet je wel extra tijd incalculeren. Hoeveel? Ongeveer het dubbele is wel nodig. De beelden zijn gemaakt bij prachtig helder weer en de makers liepen in winterkleren. Dit komt door de grote hoogte waarop men zich bevindt. Waar komt de nevel in de dalen vandaan. Dat is stoom die omhoog komt. Is het niet risicovol als je daar in zo'n dun bevolkt gebied bezig bent? Niet groter als op de autosnelweg. Het is wel belangrijk er voor te zorgen dat je een goede mobile telefoon en een perfecte kaart of GPS bij je hebt.

Tot slot nam Will ons mee naar een heel andere kant van de wereld en wel Australië. Van een reisverslag over een zwerftocht door dit werelddeel heeft Will een nieuwe uitgebreidere opzet gemaakt over het bezoek aan Tasmanië De titel van de serie Tasmanië zal niemand vreemd overkomen. De beelden van deze serie waren moeilijk te vergelijken met de twee vorige series. Misschien was het beter geweest dat deze serie als eerste was vertoond. De beelden waren minder helder. Dit was voor de maker zijn eerste digitale avontuur. Dit heeft grotendeels te maken met de camera-instelling (witbalans, kleur etc.). Maar dat was het niet alleen, ook het weer was anders en vooral ook het land (schap). De weersomstandigheden waren hier vaak zeer wisselend, van stralende zon tot zwaar bewolkt. Het deel over de beruchte gevangenis in Port Arthur gaf de mooiste beelden. De vele muziekstukken waren uitstekend aan elkaar gelast. De keuze van de muziekstukken bij de beelden was bewonderend goed gedaan. Voor velen is dat het moeilijkste van een AV-serie. Volgens de maker van de serie is dat vooral een kwestie van o.a. eindeloos luisteren. Daarna ontstond een discussie over geluidkeuze, gesproken tekst en de standtijd van één beeld bij Port Arthur..Het geheel kwam anders over dan bij de voorgaande series, daar vond je het jammer dat de serie afgelopen was, hier was dat gevoel niet zo sterk. Toch een prachtige serie door de beelden en vooral de muziek en de commentaarstem. Opgemerkt werd dat in het begin van de serie er vrij veel beweging in de beelden (zoom en pan) zat. Dit kan een functie hebben, dan is het OK, maar anders geeft dat een onrustig gevoel.

Ook de maker was het daar mee eens en dit wordt in de serie aangepast. Verderop in de serie was dit stukken beter. Opgemerkt werd dat er in alle series geen live-geluid is toegepast. Vooral op de achtergrond kan dit een goed sfeereffect geven. Een prachtige avond met goede response en veel nieuwe ideeën voor velen van ons. Na het dankwoord van de voorzitter namen we afscheid van elkaar.

Arie Oostdijck